Karel is dood

Isabelle Lapidaire wil mensen ontleden maar noodgedwongen worden het in eerste instantie zinnen, omdat de loting voor geneeskunde twee jaar op rij niet in haar voordeel uitvalt. Eenmaal ingeloot schat ze haar geluk op waarde en onderwerpt ze zich aan het vereiste studieregime. Niet thuis bij haar moeder en haar zus Marie maar op kamers bij oom Kraal heeft ze de uitvalsbasis die ze nodig heeft om te komen waar ze wil. Het weinige vermaak dat ze zichzelf gunt is haar wekelijkse avond op het toneel en de napret in het café.

Na een voortvarend eerste semester beginnen al vroeg in de tweede helft van het studiejaar de tegenkrachten toe te nemen, tot het punt dat ze noodlottig samenballen. De onverwachte dood van oom Kraal is de klap waarop heel snel een tweede volgt, de klap die Isabelle zelf uitdeelt en een definitieve koerswijziging zal betekenen. Ongewild maar onomkeerbaar is het haar eigen kracht die haar uit de baan rond haar ambitie stoot. Als haar vuisten zich weer ontspannen en het rouwen begint kan ze beslissen of ze lege handen ziet of nieuwe mogelijkheden.